Depresyon Tedavisinde Sadece Üç Takviyenin “Gerçekdışı Derecede Büyük” Etkileri Olduğu Görüldü

Eğer daha önce takviye reyonlarında durup, balık yağı, D vitamini veya safranın ruh halinizi iyileştirebileceği konusunda meraklanmışsanız, yalnız değilsiniz.

Besin takviyeleri ve bitkisel bileşikler giderek daha fazla, antidepresanlara göre daha “doğal” bir alternatif olarak pazarlanıyor. Ayrıca, bunlar daha ucuz ve elde edilmesi daha kolay olabilir.

Ancak, aslında depresyon belirtilerini hafifletmede gerçekten etkili olup olmadıkları konusunda ne kadar kanıt var?

Yeni bir meta-analiz karmaşık bir cevap sunuyor: bazı takviyeler gerçekten de depresyona yardımcı olabilir, ancak araştırmaların ima ettiği kadar kesin kanıtlar mevcut değil.

Araştırmacılar, 15.757 yetişkinin yer aldığı ve 137 farklı beslenme takviyesi veya bitkisel tedavi içeren 163 randomize kontrollü denemeyi analiz ettiler.

Bu çalışmalar, bu bileşiklerin ya bir plaseboya (etkisiz madde) karşılaştırıldığı veya standart bir antidepresan tedavisinin etkilerine karşılaştırıldığı durumlarda depresyon belirtilerindeki değişiklikleri, tedaviye yanıtı ve katılımcıların tedaviyi bırakma olasılığını ölçtü.

Araştırmacılar ayrıca, sonuçları yanıltıcı hale getirebilecek nedenleri de araştırmaya çalıştılar.

Çalışmalar arasında, bazı tedaviler plaseboya göre daha iyi sonuçlar gösterdi, ancak genellikle kanıtlar tutarsızdı.

Araştırmacılar, potansiyel olarak hatalı sonuçlara yol açabilecek çalışmaları filtreledikten sonra, sadece birkaç bileşik hala bir etki gösterdi.

En umut vadedenlerden biri, omega-3 yağ asidi olan eikosapentaenoik asit (EPA) idi. 8.483 kişiyi içeren yirmi çalışma bu analize katkıda bulundu ve bu, inceleme kapsamındaki en iyi çalışılmış bileşiklerden biriydi.

D vitamini ve St. John’s wort bitkisinin belirli bir ekstresi olan ZE117 de plaseboya göre depresyon belirtilerini azaltmada etkili olduğu görüldü. Ancak, D vitamini sonuçları sadece 344 kişiyi içeren üç çalışmadan gelirken, ZE117 sonucu da 207 kişiyi içeren üç çalışmadan elde edildi. Bu sayıların düşük olması dikkat çekici.

Bu bileşiklerin etkili olup olmadığı hala belirsiz, ancak kesin bir sonuca varmak için daha fazla sayıda insanın dahil edilmesi ve sonuçların tekrarlanması gerekiyor.

Ancak, bazı durumlarda görülen faydaların büyüklüğü de dikkat çekiciydi: Çalışma kalitesi arttıkça, takviyenin bildirilen faydası ne kadar büyükse, çalışmanın kalitesinin o kadar düşük olma eğilimi gösterdiği ortaya çıktı.

Araştırmacıların daha dikkatli bir şekilde filtrelediği analizlerdeki EPA, D vitamini ve ZE117’nin etkileri, tipik olarak yüksek kaliteli, çift kör, plasebo kontrollü bir depresyon tedavisinde beklenen değerlerden yüksekti. Bu durum, araştırmacıların şüpheci yaklaşmasına neden oldu ve sonuçları “beklenenden büyük” olarak nitelendirdiler.

Bu durum, sonuçlara olan güveni azalttı ve araştırmacılar, çalışmalarının sonuçlarını dikkatli bir şekilde yorumlanması gerektiğini vurguladılar.

Kanıtların genel güvenilirliği düşükten çok düşük olarak değerlendirildiğinden, “bu işe yarayabilir” ile “işe yaradığı kanıtlandı” arasındaki boşluk hala büyük.

Araştırma, aynı zamanda, St. John’s wort bitkisinin diğer bazı ekstraktlarının (ZE117 ve WS5570) plaseboya göre daha yüksek depresyon belirtisi remisyon oranlarına sahip olduğu, safranın ise daha büyük bir etki gösterdiği ve zerdeçalın da anksiyete semptomlarında orta düzeyde azalma sağladığı gibi ilginç bulguları ortaya çıkardı. Ancak, bu çalışmaların da yeterli sayıda deneye dayanmadığını belirtmek gerekiyor.

Araştırmacılar, aynı zamanda, “Safran, beyinden türetilmiş nörotrofik faktör (BDNF) üretimini artırabilir ve sinaptik plastisiteyi geliştirebilir, bu da depresyon ve anksiyette sıklıkla bozulur” şeklinde bir mekanizma olabileceğini de belirtiyor.

Ayrıca, çalışmaların güvenlik konusunda eksiklikler olduğunu da belirtmek gerekiyor. Çalışmalarda, citicoline (beyin fonksiyonunu artırmak için kullanılan bir takviye) hariç, herhangi bir beslenme veya bitkisel takviyenin plaseboya göre daha az tolere edilebilir olmadığı tespit edildi. Ancak, birçok orijinal çalışma uzun vadeli güvenlik veya intihar riski gibi önemli konularda yeterli bilgi sağlamadı.

Sonuç olarak, araştırmacılar, sadece EPA, D vitamini ve belirli St. John’s wort ekstraktlarının daha fazla araştırma için potansiyel adaylar olduğunu belirtiyor. Ancak, bu takviyeler üzerinde daha sağlam çalışmalar yapılması gerektiğini vurguluyorlar.

Araştırmanın sonuçları “Molecular Psychiatry” dergisinde yayınlandı.

Bu makale Fiona MacDonald tarafından kontrol edilmiş ve düzenlenmiştir. Sürecimize özen göstersek de, hatalar olabilir. Herhangi bir hata tespit ederseniz, lütfen bize bildirin.