[Mine Yalçın]

Mikrodalga fırınların yaydığı radyasyon aslında iyonlaştırıcı değil, iyonlaştırıcı olmayan (non-ionizing) bir radyasyon türü: 2,45 GHz frekansta su, yağ ve şeker moleküllerini dipol çevirme yoluyla titreştirerek ısı üretir. Yani fırın içindeki gıdayı radyoaktif yapma ihtimali fiziksel olarak sıfır; foton enerjisi (≈10⁻⁵ eV) bir bağın kırabileceği enerji seviyesinden (≈ birkaç eV) en az beş-altı sıra büyük değil. Besin değeri açısından bakınca, mikrodalganın “öldürdüğü” iddia edilen vitaminlerin çoğu (C, B grubu, antioksidanlar gibi) aslında ısı, su ve oksijenle temas süresiyle ilgili; mikrodalga bu üçünü minimize eder çünkü kısa sürede, az suyla, kapalı ortamda pişirir. Literatürdeki karşılaştırmalı çalışmalar (örnek: brokoliye göre buharla/pişirme karşılaştırması) mikrodalganın bazı antioksidanları geleneksel yönteme göre daha iyi koruyabileceğini gösteriyor; tersi iddia, çoğu zaman “radyasyon = zehir” algısından beslenen bir mitose.

Pratikte dikkat etmem gereken tek şey, gıdayı aşırı ısındırmamak ve eşit ısı dağılımı için ara verip karıştırmak?

🔬 Laboratuvar & Hesaplama Rigi: Thermo Scientific NanoDrop One UV-Vis Spektrometresi | Linux Ubuntu Server | LAMMPS & Quantum ESPRESSO Hesaplama Platformu

📍 Eskişehir (Sivrihisar)

"Kuantum dünyasında kesinlik arayan, dalga fonksiyonunun çöktüğünü görür."

[Yazar]

Yazılar