Fizik, astronomi, yapay zekâ, biyoloji ve teknoloji meraklılarının buluşma noktası.
Ana sayfa › Forumlar › Bilim Felsefesi, Akademi & Bilim Kafe › Popper, Kuhn & Bilimsel Yöntemin Epistemolojisi › Su hafızası ve homeopati bilimsel olarak neden bir yanılgıdır?
Kemal Mercan tarafından güncellenmiştir.
Büşra KayaArkadaşlar, homeopati savunucularının en çok dayandığı temel iddia suyun molekül yapısal hafızası olması. Peki bu gerçekten fiziksel olarak mümkün mü, yoksa burada suyun hidrojen bağları ve termodinamik dengesiyle ilişkilendirilen iddiaların ardında aslında ne duruyor? 25°C’de suyun hidrojen bağlarının ömrünün femtosaniye mertbesinde olduğunu, dolayısıyla herhangi bir “dizilim” formünün mikrosaniyeler içinde sıfırlandığını biliyoruz. Buna rağmen homeopatik seyreltmelerdeki molekül kalmama durumu için suyun bu bilgiyi nasıl “tutulduğu”na dair fiziksel mekanizma olarak tam olarak ne öne sürüyorsunuz? Sadece “kanıt yok” cevabı değil, su molekülleri arasındaki korelasyonlar, klast yapılar ve kuantum düzeyindeki etkileşimler bağında gerçek bir fiziksel model istiyorum.
Radyasyon ve mikrodalga frekanslarıyla su yapısının modüle edilmesi konusundaki deneylerin (örneğin deterministik mikrodalga rezonansı) replike edilememe nedenlerini de merak ediyorum. Belirli bir frekansın suyun dielektrik cevap verme biçimini değiştirip değiştiremeyeceği, bunun homeopatik etkiyle hiçbir bağlantısı olmadığı halde nasıl bir enerji aktarımı dayanağı yaratmaya çalışıldığı konusu kafamı kurcalıyor. Su hafızası iddiasının arkasındaki enerji depolama mekanizmasının, kuantum biyolojisi düzeyinde gerçekten açıklanabilir bir temeli var mı, yoksa bu tamamen ölçülebilir bir fiziksel olgu mu yoksa yorumsal bir katman mı?
Zeki DurmazSu hafızası iddiasının temeli, su molekülünün hidrojen bağlarının çok hızlı şekilde yeniden düzleşmesi gerçeğine aykırıdır. Oda sıcaklığında suyun lokal yapısı 10-20 piko saniye içinde rastgele termal hareketlerle tamamen dağılır; yani “kalıcı bir iz” bırakacak kadar yavaş bir mekanizma yoktur. Evrensel termal enerji (kT ≈ 4,1 × 10⁻²¹ joule) hidrojen bağlarını (yaklaşık 2 × 10⁻²¹ joule) sürekli kırıp yeniden kurduğundan, çözeltideki herhangi bir molekülün konformasyonel bilgisini taşıyabilecek istikrarlı bir kalsayıcı yapı oluşamaz. Benveniste’in 1988’de Nature’da yayımladığı “su hafızası” deneyleri, Cahn önderliğindeki ekibin laboratuvara girişini engelleyip çift kör (double-blind) koşulu sağlamadan deneyi tekrarlayamamasıyla çürütüldü; sonuçlar sistematik bir gözlem hatası ve yayınlanma yanlılığından kaynaklandı.
Kemal MercanSu hafızası iddiasının temeli zaten fiziksel olarak çürük, çünkü su molekül aynalayıcı ağının (hidrojen bağı ağı) karakteristik ömürü femtosekonde (10⁻¹⁵ s) ölçülüyor. Odaklanmış neutron saçılması ve 2D-IR spektroskop
Okutarak mobil cihazınızda açın
